Սեպտեմբերից դեկտեմբեր ամիսների հաշվետվություն մայրենի առարկայից

Ես մասնակցել եմ Ավ․ Իսահակյանի և Համո Սահյանի նախագծերին։ Տեղադրել եմ շատ հորինուկներ և տարբեր առաջանդրանքներ։ Ահա հղումը։ Մայրենիի բոլոր ֆլեշմոբներին մասնակցել եմ։Ավ․ Իսահակյանի և Համո Սահյանի գրած բանաստեղծություններ ենք սովորել անգիր։ Դասարանում կարդացել ենք Ավ․ Իսահակյանի և Համո Սահյանի պատմությունները։Բեմականացրել ենք Ավ․ Սահյանի <<Նուկիմ քաղաքի խելոքները>>։ Ես հեղինակի դերն եմ տարել։

Մեր հարազատ փաթիլները

դեկտեմբերի 15-ին սկսեց թափել ձյունը։ երեկոյան ես իմ ընտանիքի հետ գնացինք քայլելու։ Ես և իմ եղբայրը Արենը նայում էինք այդ հոյակամ տեսարանին և հանկարծ ես այդ ճերմակ ձյուներից տեսա մի սև ձյուն։ Ես շատ զարմացա և ասեցի․
– Այս ինչ է, ինչու է ձյան փաթիլը սև գույն։
Արենը ասաց․
– Ինձ թվում է, որ  ինչ որ մարդ ուզել է ունենալ իր փաթիլը և ներկել է սև գույն։ 
Ես միտք տվեցի․
– Արի մենք էլ այդպես անենք։
– Ես համաձայն եմ։
Ասաց Արենը։
Հաջորդ օրը Երբ գնացինք զբոսանքի ես և Արենը վերցրեցինք  մեր հետ ներկեր։ Ես վերցրեցի դեղին Արենը կապույտ։ Իմ  մայրիկը և հայրիկը նույնպես ներկեցին մայրիկս մանուշակագույն հայրիկս կանաչ։ Եվ այսպես մենք ունեցանք մեր փաթիլը

Մայրենի

  1. Բաց թողնված տառերը լրացրո՛ւ

Ինչպես եղավ, մի օր այն սիրուն մանուկը վազելով թիթեռնիկի հետևից, հեռացավ ջրաղացից, ընկավ մացառների մեջ, անցավ ձորակից ձորակ, կորցրեց ջրաղացի շավիղը ու գնաց, գնաց, հասավ մեծ ճանապարհին, նստեց եզերքին ու լաց եղավ:

 

Անցավ մի քարավան. մի ուղևոր տեսավ լացող մանուկին, խղճաց, վեր առավ և իր հետ տարավ:

Ջրաղացը անուշ-անուշ մտմտալով, մանուկ օրերից մի հեքիաթ էր պատմում՝ մանկության պես սիրուն, մանկության պես ոսկի

 

Երջանիկ խրճիթը

  1. Կարդա՛ Ավ․ Իսահակյանի  «Երջանիկ խրճիթը» պատմվածքը, կատարի՛ր առաջադրանքները: խեղճ-ողորմելի սոսափում էր- Խշխշալ մացառերի-փշոտ հովասուն-ապրած զմրուխտյա- կռնակը- մտմտալով-։
  2. Կանաչով նշված բառերը բառարանի oգնությամբ բացատրի՛ր:
    խեղճ-ողորմելի     սոսափում էր- Խշխշալ        մացառերի-փշոտ         հովասուն-ապրած      զմրուխտյա-զմրուխտե          կռնակը-կտրող գործիք          մտմտալով-մտածել
  3. Կապույտով նշված բառերի հոմանիշները գրի՛ր:
    գոհ-շնորհակալ         մեղմիկ-փափուկ           մտմտալով-մտածել  շավիղը-Սխալմամբ գործածված է իբրև Շառավիղ։      շքեղ-գեղեցիկ            չքանում-կորչել             վերջալույս-մայրամուտ         մարմանդ-մեղմ        կրակ-բոց            տաք-ջերմ

Մայրենի Ավ․ Սահակյանի<> թեմա

  • Բլոգումդ գրավոր պատմի՛ր Ավ Իսահակյանի« Եղնիկը»  պատմվածքը(կարճ՝ 5-6 նախադասությամբ):

    Եղնիկը ունեցավ նոր ընտանիք, բայց նա չեր մոռացել իր հին ընտանիքի մասին։ Այդ եղնիկը ուներ սև և ջինջ աչքեր։ Եղնիկը վախենում էր և փաչում էր իր նոր բարեկամներից, բայց շուտով նա սովորեց և այլևս չի վախենում և փաղչում նրանցից։

  • Նկարագրի՛ր եղնիկին:

    Այդ եղնիկը մատաղ ու խարտյաշ եղնիկ էր, խորունկ, սև ու ջինջ աչքերով, որ ծածկվում էին երկայն, նուրբ թարթիչների տակ: Նա շատ վախկոտ էր։

  • Ո՞րն է այս պատմվածքի հիմնական իմաստը:

    Իմաստը նա է, որ երբ նոր բանի հետ ես ծանոթանում մյուսին չես մոռանում

  • Բլոգումդ գրի՛ր հանդ, վերջալույս, խարտյաշ, ջինջ, անդուլ, նազելի, վճիտ, հուժկու, թախծալի, հողմ, ոստյուն, խավար, սաստկանալ բառերի հոմանիշերը:

     

    հանդ-դաշտ վերջալույս-Մայրամուտ խարտյաշ-Դեղձան ջինջ-մաքուր անդուլ-Անդադար նազելի-հարգելի վճիտ-հստակ հուժկու-ուժեղ թախծալի-տրտմալի հողմ-սյուք ոստյուն-ոստում խավար-մթություն սաստկանալ -զորանալ

     

  • Գրի՛ր նաև բարեկամ, ջինջ, թաքուն, երեխա, զգայուն, խավար բառերի հականիշները:

    բարեկամ-թշնամի ջինջկեղտոտ թաքուն-ակնհայտ երեխա-մեծահասակ զգայուն-անզգա խավար -լուսավոր

  • Լրացրո՛ւ բաց թողած տառերը:

Հեքիաթական, վերջալույս, պատշգամբ, բարձրանալ, փաթաթել, ծածեկվել

Հեղինակի խոսքերը

Ժամանակով մի քաղաք է եղել՝ նուկիմ անունով: Անունը կա, բայց տեղը մինչև հիմա հայտնի չէ: Այս քաղաքը ցուրտ է եղել՝ երկու ձմեռ, մի ամառ: Մի օր ժողովուրդը հարայ-հրոցով հավաքվում, ափ է առնում քաղաքի առաջավոր մարդկանց դռները.

ասում են առաջնորդները, որ քաղաքի խելոքներն են լինում, խորհրդի են նստում և որոշում թագավորի մոտ գնալ խնդրելու և, թագավորի սիրտը շահելու համար էլ մի քսակ ոսկի նվեր են տանում ժողովրդի կողմից: Շինում են մի երկար նիզակ, նիզակի ծայրից կախում են քսակը և ասում են քաղաքի առաջավորներն ու ճամփա ընկնում:

Մի ավանի միջով անցնելիս տեսնում են խանութպանին մեկը կրակի բոցի պես մի բան է ծախում: Դրա տեսքը շատ է հրապուրում Նուկիմ քաղաքի պատգամավորներին:

պատասխանում է խանութպանը:

Առաջին անգամն են տեսնում տաքդեղը, առաջին անգամն են լսում տաքդեղ անունը:

Ավագ պատգամավորը տաքդեղից մի հատ կծում է, բերանը մրմռում է, աչքերը արցունքոտվում են, նետում է մյուսին, սա էլ մի կտոր կծում է, նետում է մյուսին: Էսպես մինչև վերջին պատգամավորը: Բերանները մրմռալով, աչքերը արցունքոտելով, խանութպանին հայհոյելով՝ շարունակում են ճանապարհը: Մի ուրիշ ավանով անցնելիս տեսնում են խանութպանի առաջ սալաների վրա դարսված… չեն իմանում ինչ:

Առաջին անգամն են տեսնում խաղողը, առաջին անգամն են լսում խաղողի անունը:

ճարում են, առնում, ուտում, համը բերաններն է մնում: Շրթունքները լիզելով, խանութպանին օրհնելով` շարունակում են ճանապարհը:

Մի ուրիշ ավանով անցնելիս տեսնում են խանութպանի մոտ կտոր-կտոր ճերմակ բաներ:

Վճարում են, առնում, կռթկռթալով ուտում, համը բերաններն է մնում:

Գնում են, գնում, գիշերը վրա է հասնում: Նիզակը տնկում են գետնի մեջ, քսակով ոսկին ամրացնում նիզակին, իրենք պառկում են շուրջը, միամիտ քնում: Գողը ինչպե՞ս կարող է բարձրանալ վերև, նիզակի ծայրից կախված քսակը առնել, իսկի խելքի մոտ բա՞ն է:

Հակառակի պես գիշերը մի ճամփորդ է անցնում էդ տեղերով, տեսնում է մի տնկած ձողի շուրջը մարդիկ անուշ քնել են: Վեր է նայում` ձողի ծայրից μան է կախված: Վար է բերում ձողը, բաց անում քսակը, մեջը՝ դեղին ոսկի: Ոսկին դատարկում է իր խուրջինի մեջ, փոխարենը քսակի մեջ խիճ ու ավազ է լցնում, ձողը նորից կանգնեցնում:

Առավոտը Նուկիմ քաղաքի խելոքները շարունակում են իրենց ճանապարհը: Հարցնելով հասնում են թագավորանիստ քաղաքը: Մայրաքաղաքի դռան մոտ նստում  են, ծախսերի հաշիվ են տեսնում, որ գումարը իրար մեջ արդար բաժանեն:

Ավագ պատգամավորն ասում է.

 

 

 

Մայրենի նոյեմբերի 10

  • Կարդա՛ Ավ. Իսահակյանի « Նուկիմ քաղաքի խելոքները»  հեքիաթի 2-րդ մասը (3-4 անգամ ):

  • 2-րդ մաս-ից  դո՛ւրս գրիր անծանոթ բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:
    քսակ-փոքրիկ տոպրակ
    նիզակ-փայտե երկաթ
    խուջրջին-տոպրակ, պայուսակ

  • Գտի՛ր այն հատվածները, որտեղ երևում է նուկիմցիների «խելոք» լինելը:
    Առավոտը Նուկիմ քաղաքի խելոքները շարունակում են իրենց ճանապարհը:

  • Կարդա այն հատվածը, որտեղ հանելուկներով են խոսում, գտի՛ր այդ հանելուկները:

Իմ կարդացած հեքիաթը

  • Ի՞նչ գիրք ես կարդում կամ արդեն կարդացել(վերնագիրը, հեղինակի անունը):
    Հազարան հավք Արթուր Շահնազարյանի մշակմամբ

  • Քեզ դուր եկած ամենահետաքրքիր հատվածը կամ արտահայտությունը:
    Արեգը գնա՜ց, գնա՜ց, հասավ Կապույտ աշխարհ. երկինքը` կապույտ, գետինքը` կապույտ, հողը` կապույտ, ջուրը` կապույտ, խոտը` կապույտ, փետը` կապույտ, ծաղիկը` կապույտ: Երկիրը` ավե՜ր, լո¯ւռ, ամայի…
    — Ո՞վ կա էստեղ` շունչ կենդանի,- ձեն տվեց Արեգը:
    Վախենալով էս ու էն կողմից դուրս եկան գունատ ու նիհար մարդիկ:
    — Ի՞նչ է եղել ձեր երկրին, ո՞վ է ձեզ էդպես արել,- հարցրեց Արեգը:
    — Երկաթե Ձեռքը, անիրավ Երկաթե Ձեռքը,- սարսափած շշնջացին մարդիկ:
    — Ո՞վ է Երկաթե Ձեռքը:

  • Առանձնացրո՛ւ հերոսներին, նկարագրի՛ր և բնութագրի՛ր նրանց:
    Արեգը, որդի, որդու մայրը, Արա թագավորը և նրա որդիները։

  • Գրի՛ր կարծիք կարդացածդ գրքի մասին:
     Այդ գիրքը շատ հետաքրքիր է և ուսուցողական։

  • Գովազդի՛ր կարդացածդ գիրքը:

    Այս գիրքը ես ձեզ խորհուրդ կտայի կարդալ

Մեկ աշնան հեքիաթային տերևը

Աշունը եկել էր։ Բոլոր տերևները գունավորվեցին, բայց մնաց մեկ տերև որը չգունավորվեց։ Նա մնաց ծառի ճյուղի վրա, բայց մնացածը ընկան ներքև։ Բոլորին քամին տանում էր ճոճում իսկ այդ տերևը ծառի վրա տխրում էր։ Բայց հանկարծ մի աղջիկ պոկեց այդ տերևը և գցեց իր պայուսակի մեջ։ Այդ տերևը իրեն զգաց ինչպես տանը։

Այդ աղջկա անունը Արիել էր։

Երբ Արիելը հասավ տուն նա զգուշորեն հանեց այդ տերևվը և լվաց նրան տաք ջրով։ Այդ տերևին անուն դրեց։ Նրա անունը դրեց Հոնդա։ Նա կարեց նրա համար շատ գեղեցիկ զգեստեր։ Հոնդային գեղեցկարցրեց և ավելի շատ տաքացրեց։ Հաջորդ օրը Արիելը վերցրեց Հոնդաին և նրանք գնացին զբոսանքի։ Արիելը երկու տերև տեսավ և նույնպես գցեց իր պայուսակի պես։ Հոնդան շատ ուրախացավ, որովհետև նա ունեցավ ընկերներ։ Արիելը արեց այն ինչ վոր արեց Հոնդայի հետ։ Մեկի անունը դրեց Ալեքս իսկ մյուսի անունը Կեվին։ Եվ Հոնդան շատ երջանիկ կյանք ունեցավ։ Եվ ունեցավ ընկերներ։